De werkwijze die ik hanteer
Ik ben stap voor stap mijn kunstenaar beter aan het leren kennen. Ik vind het een interessante werking om nog niet heel zijn kennen en kunnen te kennen en te werk te gaan in kleine stappen.
Ik ben iemand die heel procesmatig te werk gaat. Als ik een taak krijg splits ik deze op in allemaal kleine doenbare taakjes. Zo werk ik stap voor stap toe naar het eindresultaat waar alles samen komt. Als leerkracht vindt ik dit ook een belangrijke les om mee te geven aan leerlingen, de hoofdopdracht kan groot zijn en soms onhaalbaar of onduidelijk lijken. Maar probeer dit voor je zelf duidelijk en doenbaar te maken door het stap voor stap te bekijken. Kom je dan vast te zitten, dan zet je even een stap terug.
Deze werkwijze hanteer ik nu om Christopher Bauder te leren kennen. Ik leer stap voor stap wat hij doet, de betekenis erachter, zijn aanpak. Zo probeer ik bij alles wat ik bijleer te zoeken naar een obstructie die ik kan toepassen.
De volgende obstructies
De volgende obstructie die ik interessant vind zijn is er eentje uit de vorige blog over Christopher Bauder:
Daarnaast vond ik de quote uit de vorige blog ook echt interessant: I learned how to create 3-dimensional shapes, but they were always trapped in this 2-dimensional flat representation. So I was thinking a lot: how can I use these elements, how things are made inside the computer, and how can I get that out in our physical environment.
Hieraan heb ik een nieuwe obstructie gekoppeld wat ook een uitspraak is van hem:
Wat nu?
Ik zal nu voor elke obstructie een werk maken. Het eerste werk is waarbij ik wat ik kan en leer op de computer zal tonen zonder de computer te gebruiken, dus enkel met fysieke materialen. Het tweede werk zal zijn dat ik ga experimenteren met mijn ontwerp, dus een nieuw kaartje maken met dit zelfde ontwerp maar dan allerlei opties onderzoeken die ik er voor niet onderzocht heb.