Leerkracht/Leerling of Maker/Kijker

De feedback van mijn peerreview was dat ik mij misschien eens effectief moet opsplitsen in twee personen, de leerkracht en de leerling, en mijn proces vervolgens echt vanuit deze personen bekijken. Dat is wat ik gedaan heb maar ik heb het ook vanuit de maker en kijker bekeken. Ik nam 4 grote papieren, plakte een foto van de werken erop en begon vanuit elk standpunt ernaar te kijken en mij te herinneren welke beslissingen ik waar en waarom gemaakt heb. 

Ik zat bij dit werk in mijn comfortzone maar ook op een bepaalde manier erbuiten omdat een arduinoproject afleveren zonder testen brengt een soort nieuwsgierigheid met zich mee. Deze nieuwsgierigheid komt ergens uit mijzelf als maker omdat ik de kennis heb hoe het te maken maar nu niet weet of het werkt. Maar die nieuwsgierigheid komt ook bij mij als leerling naar boven omdat ik het juist wil doen. Dus de vraag of dit interactieve ding werkt of niet brengt vragen met zich mee. 

Het feit dat ik het altijd juist wil doen brengt de leerkracht in mij naar boven met de reactie: het is oké om fouten te maken en soms is er zelfs geen fout of juist. Zoals hier, het maakt niet uit of dat werkt of niet. Het is wat het toont waar het over gaat. De kennis die ik heb als maker en ergens ook de kennis die ik heb verkregen als leerling maakt dat de leerkracht zegt dat ik deze moet loslaten voor dit werk. Je moet die kennis soms kunnen loslaten om te verder te kunnen en jezelf niet te blokkeren. In dit geval, laat het los of dit werkt of niet. 

Over het feit dat er materialen missen zou mij als leerling erg in paniek brengen. En dan moet ik, misschien een autistisch trekje ofzo, maar dan moet ik die materialen hebben. Hier heeft de leerkracht in mij gezocht naar oplossingen voor die missende onderdelen. 

Als kijker zie ik dat er precies een (rode) draad in het werk zit. De draad in het prototype van het kaartje, de draden in het arduinoproject. Het lijkt wel of het bijna samenhoort. Als maker heb ik interactiviteit in vraag gesteld. Ik ben mij gaan afvragen wat interactiviteit nu is, is het een arduinoproject of is het een gewoon een banaal kaartje dat je open en toe kan doen. Het heeft me ook doen stilstaan bij het feit dat interactiviteit heel erg veel kan zijn. 

Hier heb ik geleed zowel als leerling, als maker, als leerkracht, als persoon dat niet alles loopt zoals je gepland hebt. En dat dat ook niet erg is.

Wat ik hier wel hebt gemerkt is dat ik als leerling, mijn schoolwerk dan even moet kunnen laten liggen. Ik moet het een soort van kunnen loslaten eerdat ik met het idee verder kan. Dan na een paar dagen kan ik het gewoon weer oppikken en met een fris hoofd er weer aan beginnen. Als ik dat niet doe, merk ik dat ik in dezelfde richting blijf denken en blijf denken aan hoe het moest zijn waardoor ik mijzelf ooit in paniek breng. 

Als leerkracht heb ik het hoofd koel gehouden en kunnen kijken naar welke mogelijkheden zijn er? En zo tot de oplossing gekomen dat het werk eigenlijk ook gewoon kan blijven bestaan maar gewoon op een andere manier. 

Doorheen het hele werk heb ik zowel als leerkracht als als maker de materialen uit de context gehaald. Het was een kerstkaart, nu een installatie. Het waren kerstlampjes, nu symbolische lampjes. Het was ook nodig voor mij om dit uit de context te halen op een of andere manier om als leerling er anders naar te kijken en er mee verder te kunnen. Maar ook als maker om mij kijker te kunnen maken. Als maker vraag ik mij nu ook af of het zichtbaar was op straat deze installatie. 

Mijn derde obstructie vond ik oprecht heel leuk. Ik heb hier veel geleerd en wou ook graag verder blijven doen. Ik heb zelf een boekje gebonden en als ik klaar was wou ik eigenlijk meteen een nieuw boekje maken. 

Hier vond ik het moeilijk om leerkracht en leerling op te splitsen want ik voelde mij hier echt een lerende leerkracht. Ik leerde als leerling hoe je een boek moet maken, ik leerde als lerende leerkracht dat het moeilijk is om een juiste hoeveelheid instructies te vinden. En als leerkracht stelde ik mij ook de vraag: Hoe leg ik iets duidelijk uit? Hoe doe ik dat op papier? Hoe maak ik goede instructie? 

Als maker heb ik hier nagedacht over de materiaalkeuze en als leerkracht over het medium. Dat blend hier op een manier wel mooi in elkaar. Er was bij deze obstructie een interessant wisselwerking tussen mijzelf als leerling, leerkracht en maker. 

Hier ben ik aan de slag gegaan zonder het einderesultaat te weten. Ik startte vanuit het design dat ik had maar ik wist niet waarmee ik ging eindigen. Als leerling heb ik hier ook een aantal dingen geleerd. Ik leerde werken met een andere app want in het begin wel voor wat moeilijkheden zorgde en waardoor ik extra research moest doen. Maar nu ben ik heel blij dat ik met deze app kan werken. 

Daarnaast ben ik opzoek gegaan naar andere manieren van werken, andere vormen, andere kleuren en papieren. Dit is ook gekomen doordat ik als leerkracht mijzelf verplichtte om het werk te blijven hernemen. Telkens opnieuw en opnieuw aan de slag gaan. De zoektocht mocht niet stoppen. Zoals ik al zei in mijn vorige presentatie komt hier dan ook geen einde aan. Als leerkracht heb ik mijzelf dan ook uit mijn comfortzone getrokken door te verplichten met een andere app te werken en zelf zonder digitale tools.

Ik leerde als leerling dat ik soms traag moet werken en niet snel snel te werk gaan. Echt op zoek gaan naar andere manieren, andere technieken, … Kijken en herbekijken en aanpassen. Trager werken maar niet stilstaan. 

Dat ik als leerling opzoek ging naar die andere manieren en technieken komt eigenlijk overeen met wat een maker zou doen. Maar ik ben helaas niet zo’n maker. Ik experimenteer niet, ik zoek niet. Ik bedenk en ik maak het zo. Ik heb in deze opdracht ook niet gedacht vanuit mijzelf als maker, ik dacht niet aan “met welk materiaal ga ik werken?” maar eerder vanuit “waarmee wil ik leren werken”. 

Hier heb ik ook als kijker gekeken naar mijn andere werken binnen dit onderzoek. Ik maakte hier een experiment met echte lichtjes. Dit was een soort miniatuur versie van mijn installatie met lampjes, obstructie 2 een symbolisch actueel wow-effect. Dit komt vanuit de feedback overeen met dat je als kijker moet kijken naar je werk om dit te laten groeien, wel hier is mijn werk gekrompen.